Παρηγορήτισσα
Η «αρχόντισσα» της Άρτας δεσπόζει, επιβλητική, στη δυτική πλαγιά του λόφου Περάνθης. Ιδρύθηκε το 1285 από τον Νικηφόρο Α Κομνηνό Δούκα. Κτίσθηκε σε 2 φάσεις: α) αρχικά, άρχισε να κατασκευάζεται μικρότερος ναός από τον Δεσπότη Μιχαήλ Β και τη σύζυγό του Θεοδώρα, άγνωστου σχήματος, του οποίου την τύχη δεν γνωρίζουμε. β) ο γιος του Μιχαήλ και η σύζυγός του Άννα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή, άλλαξαν τα σχέδια και δημιούργησαν το σημερινό μνημείο, προσπαθώντας να φτιάξουν έναν ναό αντάξιο μιας πρωτεύουσας σε αίγλη.
Ο ναός και το όνομα της Παρηγορήτισσας τυλίγεται από έναν εξαιρετικά όμορφο λαϊκό θρύλο: Ο πρωτομάστορας που έκτιζε το ναό ήταν φημισμένος και γι’ αυτό περιζήτητος τεχνίτης. Κατά το κτίσιμο του ναού, λοιπόν, χρειάστηκε να λείψει μακριά για πολύ καιρό, καθώς τον είχαν καλέσει για να βγάλει τα σχέδια κάποιας άλλης εκκλησίας, και άφησε στο πόδι του τον βοηθό του. Εκείνος πανέξυπνος, άλλαξε τα σχέδια και η εκκλησία έγινε πολύ ασύγκριτα ωραιότερη από ότι είχε αρχικά σχεδιαστεί. Όταν ο πρωτομάστορας γύρισε είδε το αποτέλεσμα, έσκασε από την ζήλια του. Για να τιμωρήσει τον βοηθό του για την πρωτοβουλία που πήρε, τον κάλεσε στην στέγη για να του δείξει κάποιο λάθος του και τον έσπρωξε από εκεί. Καθώς έπεφτε ο κάλφας όμως πιάστηκε από τον πρωτομάστορα και τον παρέσυρε και εκείνον στην πτώση. Η Παναγία φανερώθηκε στην μάνα του κάλφα για να την παρηγορήσει για τον άδικο χαμό του γιου της. Έτσι πήρε και ο ναός το όνομά του.

Αγία Θεοδώρα
Ο αρχικός ναός ιδρύθηκε προς τιμή του Αγίου Γεωργίου. Σήμερα όμως τιμά την μνήμη της Αγίας Θεοδώρας, βασίλισσας της Άρτας και πολιούχος της, συνδέοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της πόλης. Ο αρχικός ναός κτίστηκε το 11ο αιώνα. Το 1270 η βασίλισσα Θεοδώρα ανακαίνισε την εκκλησία, που λειτουργούσε σαν γυναικείο μοναστήρι, και πρόσθεσε τον νάρθηκα και τα δύο αετώματα. Η βασίλισσα Θεοδώρα μετά τον θάνατο του συζύγου της μόνασε στην μονή μέχρι το τέλος της ζωής της.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα κειμήλια που φιλοξενούνται στο ναό. Η φορητή εικόνα, κρητικής σχολή του Χριστού, που χρονολογείται το 1653 και είναι έργο του αργυροχρυσοχόου Αθ. Τσιμούρη. Δυο υπέροχες ασημένιες λάρνακες, με ανάγλυφη διακόσμηση, που περιέχουν τα λείψανα της Αγίας Θεοδώρας. Τέλος η αργυρο-επένδυτη μεγάλη εικόνα της Αγίας, έργο του 17ου αι. Η ζωγραφική της έγινε πάνω σε λεπτό στρώμα χρυσού.Στην είσοδο του ναού σώζεται η τάφος της Αγίας. Δεν σώζεται στην αρχική του μορφή, γιατί όταν τον άνοιξαν για να γίνει η αποκομιδή των λειψάνων αναγκάστηκαν να καταστρέψουν το μαρμάρινο περίβλημά του.

Άγιος Βασίλειος
Πρόκειται για ένα διακοσμητικό κομψοτέχνημα που φωλιάζει στην καρδιά της Άρτας. Χρονολογείται στις αρχές του 14ου αι. Δεν γνωρίζουμε πολλά για την ιστορία του ναού, αλλά ξέρουμε ότι μέσα στο περίβολο του ναού λειτουργούσε η ανώτερη ελληνική σχολή ή Σχολή Μανωλάκη, από το 1662- 1821. Ο εσωτερικός διάκοσμος προσδίδει αίγλη στον ναό, καθώς ολόκληρος ο κυρίως ναός καλύπτεται από τοιχογραφίες. Τέλος αξιόλογη είναι και η φορητή εικόνα του τέμπλου, που εικονίζει την Παναγία με τον μικρό Χριστό να ευλογεί. Είναι κρητικής τεχνοτροπίας και τα φωτοστέφανα φέρουν ανάγλυφη διακόσμηση, χρονολογείται δε το 1716.

Κάτω Παναγιά
Το γυναικείο μοναστήρι της Κάτω Παναγιάς φωλιάζει στην πλαγιά του λόφου Περάνθης, διατηρώντας την λαμπρότητα και την παλιά μυσταγωγική ατμόσφαιρά του. Κτίσθηκε τον 13ο αι. από τον Μιχαήλ Β Κομνηνό Δούκα, ως ένδειξη μετάνοιας για την άσχημη συμπεριφορά του απέναντι στην σύζυγό του Θεοδώρα. Πήρε το όνομα Κάτω Παναγιά σε αντιδιαστολή με τον ναό της Παρηγορήτισσας που δεσπόζει σε κεντρικό σημείο της πόλης. Τα κτίρια διατηρούν την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, με τους οντάδες, τις κιονοστήριχτες στοές και τοξωτά υποστήλια. Ο εσωτερικός μπαξές, οι κήποι και τα παρτέρια που αγκαλιάζουν τον περίβολο της μονής κάνουν τον χώρο να μοιάζει με «περιβόλι της Παναγιάς» και αποζημιώνουν τον επισκέπτη. Επίσης, η μονή διαθέτει εργαστήριο υφαντικής και μια μικρή συλλογή εικόνων.

Άγιος Βασίλειος της γέφυρας
Ο ναός είναι κρυμμένος ανάμεσα σε κατάφυτους μπαξέδες στην περιοχή που ονομάζεται Τοπ Παλτί. Θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα μνημεία της Άρτας κτισμένο γύρω στο 9ο αι. Είναι σταυροειδής ναός με τρούλο. Ο τρούλος μάλιστα επιβλητικός και δυσανάλογος με το μέγεθος του κτίσματος, προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση.
Ολόκληρος ο ναός καλύπτεται εσωτερικά με κυλινδρικούς θόλους.  O ναός του Αγίου Βασιλείου βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το ιστορικό γεφύρι της Άρτας και για το λόγο αυτό φέρει τον τοπικό προσδιορισμό “της Γέφυρας”. Σύμφωνα με πηγές αποτελούσε καθολικό μονής, η οποία ανακαινίσθηκε το 1632. Το εσωτερικό του ναού διακοσμείται με τοιχογραφίες, σε τέσσερα επάλληλα στρώματα. Κατά τις ανασκαφικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν ήρθαν στο φως κιβωτιόσχημοι τάφοι στο βόρειο, το νότιο και το δυτικό σκέλος του σταυρού. Πρόκειται για κηρυγμένο βυζαντινό μνημείο .

Η Αγία Φανερωμένη
Κτίσθηκε τον 14ο αι. στην θέση αρχαίου ναού της Άρτεμης ή της Αφροδίτης. Καταστράφηκε πολλές φορές από πυρπολισμούς, λεηλασίες και φυσικές καταστροφές. Στα ανακαινισμένα κελιά της φιλοξενεί γεροκομείο

Η Παναγιά η Ελεούσα
Χτίσθηκε γύρω στον 14ο αι. αλλά δεν βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση.

Παναγία η Βλαχέρνα
Ιδρύθηκε στο τέλος του 11ου αιώνα ως τρίκλιτη θολωτή βασιλική και μετασκευάστηκε σε τρουλλαίο στα μέσα του 13ου αιώνα από τον Μιχαήλ Β΄ Δούκα Κομνηνό. Πήρε το όνομά της από την Παναγία των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη.

Άγιος Δημήτριος Κατσούρη
Βρίσκεται στους Πλησιούς Άρτας. Το αρχαιότερο μνημείο της βυζαντινής Άρτας, χτίστηκε στο β΄ μισό του 9ου ή στο 10ο αιώνα.

Άγιος Νικόλαος της Ροδιάς
Βρίσκεται στις Κιρκιζάτες Άρτας. Χτίστηκε στο τέλος του 13ου αιώνα και σήμερα σώζεται σχεδόν άθικτος.

Η κόκκινη εκκλησιά
Βρίσκεται κοντά στο βουργαρέλι Άρτας Δεν υπάρχουν ίχνη του παλαιού μοναστηριού αλλά παραμένει άθικτος ο ναός. Χτίστηκε το 1281, επί Νικηφόρου Α, και ονομάζεται έτσι εξαιτίας της πληθώρας των πλίνθων που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του.

Η παναγία της Κορωνησίας
Βρίσκεται στη Κορωνησία Άρτας.  Πρόκειται για έναν από τους παλαιότερους ναούς της βυζαντινής Άρτας και χρονολογείται γύρω στο 10ο αιώνα . Κατά καιρούς γνώρισε πολλές μετασκευές. Στην Κορωνησία δεσπόζει σε περίοπτη θέση ο Ναός Γενεσίου Θεοτόκου. Ο χώρος του μνημείου αποτελείται από το καθολικό του ναού Γενεσίου Θεοτόκου Κορωνησίας με τα προκτίσματά του, το κωδωνοστάσιο, τον χώρο του ελαιοτριβείου, το παρεκκλήσι του Οσίου Ονουφρίου.
Στο ανατολικό τμήμα παρουσιάζει την κάτοψη του ελεύθερου σταυρού, ενώ στο δυτικό την κάτοψη του δικιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου. Από τα στοιχεία τεχνικής της κατασκευής του χρονολογείται στο τέλος του 10ου αιώνα.

Η Χρυσοσπηλιώτισσα
Ο ναός πήρε τη σημερινή του μορφή το 1663. Οι τοιχογραφίες και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του χρονολογούνται το 1801. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Γουριανά των Τζουμέρκων και είναι μετόχι της μονής Θεοτοκιού. Τιμάται στη μνήμη της Γέννησης της Θεοτόκου.

Η Μεγαλόχαρη
Χρονολογείται στα μέσα του 17ου αιώνα, στη θέση άλλου παλαιότερου ναού. Από το ναό πήρε το όνομά του και το ομώνυμο χωριό. Βρίσκεται στο χωριό Μεγαλόχαρη στα Ραδοβύζια Άρτας. Απ’ το μοναστήρι που υπήρχε εκεί παλιά σώθηκε μόνο ο ναός, ο οποίος σήμερα λειτουργεί ως ενοριακός.

Η Μονή Σέλτσου
Σώζετε ακέραιος μόνο ο ναός και γύρω του ερειπωμένα κελιά. Ιδρύθηκε το 1697, οπότε έγιναν και οι τοιχογραφίες και το τέμπλο, και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Μεγάλη είναι και η ιστορική σημασία της Μονής, καθώς το 1804 κλείστηκαν εκεί πάνω από χίλιοι Σουλιώτες για να γλιτώσουν από τους τουρκαλβανούς του Αλή Πασά. Μετά από τετράμηνη πολιορκία κυριεύτηκε το μοναστήρι, σώθηκαν μόνο πενήντα Σουλιώτες, τα δε γυναικόπαιδα, για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων, γκρεμίστηκαν σε βάραθρο 300 μέτρων.

Ο Άγιος Γεώργιος (Βουργαρέλι)
Το μοναστήρι ιδρύθηκε στις αρχές του 18ου Αιώνα και σώζεται σε άριστη κατάσταση, ο ναός έχει τοιχογραφίες του 1714. Εδώ ύψωσαν τη σημαία της επανάστασης του 1821 οι οπλαρχηγοί των Τζουμέρκων και των Ραδοβυζίων. Είναι η κορώνα του Βουργαρελίου στο βόρειο άκρο του και ένα απ’ τα σημαντικότερα αξιοθέατα των Τζουμέρκων. Ναός και κελλιά σώζονται σε άριστη κατάσταση.

Το μοναστήρι της κοιμήσεως της Θεοτόκου
Ερειπωμένο μοναστήρι του οποίου όμως ο ναός σώζεται ακέραιος. Το αρχικό μοναστήρι καταστράφηκε το 1854 από τους Τούρκους και οικοδομήθηκε ξανά το 1867. Εκείνο που έκανε ξακουστό το μοναστήρι είναι ότι σε αυτό γεννήθηκε ο ήρωας της επανάστασης του 1821, Γεώργιος Καραϊσκάκης.