Πλούσια βλάστηση και πανίδα, εντυπωσιακές χαράδρες, μεγαλοπρεπείς ορεινοί όγκοι, ορεινές λίμνες, ορμητικά ποτάμια και προστατευόμενες περιοχές (Εθνικός Δρυμός Βίκου-Αώου, Περιοχές Δικτύου Natura 2000, όρος Δούσκο-Νεμέρτσικα, παραποτάμιο δάσος Αώου-Βοϊδομάτη, Στενά Σαρανταπόρου, Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, Γεωπάρκο Βίκου-Αώου), συνθέτουν το πολύμορφο τοπίο της περιοχής της Κόνιτσας. Η περιοχή αποτελεί βιότοπο της καφέ αρκούδας, του αγριόγιδου, της βίδρας, του ζαρκαδιού, του αγριόχοιρου και πολλών άλλων  θηλαστικών και πτηνών. Στα ποτάμια κολυμπά η άγρια πέστροφα, καθώς και άλλα είδη ψαριών.

Φαράγγι Βοϊδομάτη
Μαγευτικό φαράγγι, σπάνιας ομορφιάς, που ξεκινά από την πέτρινη γέφυρα της Κλειδωνιάς και φτάνει ως τη δυτική έξοδο της χαράδρας του Βίκου ανάμεσα από τα χωριά Πάπιγκο και Βίκος. Υπεραιωνόβια πλατάνια, σκλήθρα και άλλα δέντρα συνθέτουν ένα μαγευτικό σκηνικό. Στα παγωμένα νερά του ποταμού ζουν πέστροφες. Αποτελεί, εδώ και χρόνια, έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς όσων αγαπούν τα σπορ του καγιάκ και του rafting. Καλοχαραγμένο μονοπάτι, που κινείται στην όχθη  του ποταμού, σε ωθεί να ανακαλύψεις το εσωτερικό του φαραγγιού. Με λίγη προσπάθεια, κατά μήκος της δίωρης αυτής διαδρομής, ο επισκέπτης  θα ανακαλύψει τα αβαθή σπήλαια (βραχοσκεπές), στα οποία κατοικούσαν οι πρώτοι άνθρωποι πριν από λίγες χιλιάδες χρόνια πριν από σήμερα και το γοητευτικό εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων.

Στενά Σαρανταπόρου
Πρόκειται για φαράγγι μήκους ενός χιλιομέτρου περίπου στον ποταμό Σαραντάπορο, μεταξύ των χωριών Εξοχής, Πυξαριάς και Καβασίλων, σε μικρή απόσταση από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Τα φαράγγι έχει κάθετα τοιχώματα, που συχνά ξεπερνούν σε ύψος τα 150μ και χαρακτηρίζεται από αξιόλογη παραποτάμια και μεσογειακή βλάστηση.

Χαράδρα Αωού
Εκεί που οι νότιες πλαγιές της Τραπεζίτσας και του Ροιδοβουνίου σμίγουν με τις βορειοδυτικές πλαγιές της Τύμφης, σχηματίζεται η μεγαλειώδης χαράδρα του ποταμού Αώου.
Στην περιοχή της χαράδρας υπάρχουν ποικίλοι τύποι δασικών οικοσυστημάτων από μακία και παραποτάμια δάση μέχρι οξυές και ρόμπολα. Πολλά μικρά ποτάμια και καταρράκτες κυλούν από τους γκρεμούς προς τον Αώο. Η υψομετρική διαφορά από το ποτάμι ως τις κορυφές αγγίζει τα 2000μ. Το μήκος της χαράδρας είναι συνολικά 8 χιλιόμετρα, ξεκινά από τη μονότοξη γέφυρα του Αώου (1870) και καταλήγει δυτικά του δρόμου Παλαιοσελίου – Βρυσοχωρίου. Το πλάτος της κυμαίνεται από 300 μέτρα ως 2,5 χιλιόμετρα. Στο ύψος του καταρράκτη του Γράβου βρίσκεται η ιστορική Μονή Στομίου, κτισμένη το 1774. Μονοπάτι από το Βρυσοχώρι ανεβαίνει προς τις κορυφές της Τύμφης μέσω του διασέλου του Καρτερού. Άλλο μονοπάτι ανεβαίνει από το γεφύρι της Κόνιτσας ως τη Μονή Στομίου και συνεχίζει ως τη δρακόλιμνη και την κορυφή Γκαμήλα. Ο ποταμός Αωός είναι γενικά από τους δημοφιλείς προορισμούς για κανό  – καγιάκ και ράφτινγκ (προσφέρει διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας ανάλογα το τμήμα του ποταμού).

Παραποτάμιο δάσος Αώου – Βοϊδομάτη
Πρόκειται για θαυμάσιο παραποτάμιο δάσος, υπόλειμμα των αρχαίων παραποτάμιων δασών της περιοχής, με υπεραιωνόβια πλατάνια, ιτιές, λεύκες και σκλήθρα.
Είναι ένα θαυμάσιο οικοσύστημα με παρουσία σημαντικών και σπάνιων ενοτήτων βλάστησης και ιδιαίτερων ενδιαιτημάτων σπάνιων, προστατευόμενων και ενδημικών ειδών πανίδας και χλωρίδας. Επίσης η μοναδικότητα της αισθητικής του παραποτάμιου δάσους προκαλεί δέος στον επισκέπτη. Γι αυτό και έχει προταθεί να χαρακτηρισθεί ως Τοπίο Ιδιάιτερου Φυσικού Κάλλους.

Μπουραζάνι
Το Μπουραζάνι είναι μια εκτεταμένη ημιορεινή περιοχή στα βορειοδυτικά του νομού Ιωαννίνων. Σαν σιωπηλοί γίγαντες οι χιονισμένοι, από νωρίς το Νοέμβρη, όγκοι των βουνών του Γράμμου, της Τύμφης και της συνοριακής Νεμέρτσικα, αγκαλιάζουν την κοιλάδα και προσδιορίζουν παρά το χαμηλό της υψόμετρο, την ορεινή της προσωπικότητα. Η υδάτινη παρουσία των ποταμών Αώου και Σαραντάπορου, τα πυκνά δρυοδάση, οι καταπράσινοι γήλοφοι κατάστικτοι από εύφορα χωράφια, καθορίζουν την γεωμορφολογία της.

Λίμνες Αρρένες
Οι λίμνες Αρρένες βρίσκονται στον ορεινό όγκο του Γράμμου, σύνορο μεταξύ νομών Ιωαννίνων και Καστοριάς, όπως επίσης και Ελλάδας – Αλβανίας, και σε υψόμετρο 1740 μέτρων. Βρίσκονται στη σκιά της Άνω Αρρένας Γράμμου, 2.196 μ., κρυμμένες μέσα σε δάση οξιάς μαγεύουν τον επισκέπτη μιας και δεν διακρίνονται μέχρι να προσεγγιστούν σε κοντινή απόσταση.
Το βάθος τους δεν ξεπερνά το ένα μέτρο και συναντώνται τριών ειδών τρίτωνες: ο αλπικός (triturus alpestris), ο κοινός (triturus vulgaris) και ο λοφιοφόρος (triturus cristatus). Επίσης στη περιοχή της λίμνης ζεί και ο κίτρινος βάτραχος (bombina variegata) και ο βάτραχος των ρυακιών (rana graeca), καθώς και η σαλαμάδνρα (salamandra salamandra), η αμμόσαυρα (lacerta agilis) και η αλπική οχιά (vibera berus) η οποία στον Γράμμο βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο εξάπλωσής της στον Ευρωπαϊκό χώρο. Η πρόσβαση γίνεται μέσω χωματόδρομου, είτε από την Αετομηλίτσα Ιωαννίνων, είτε από το Πευκόφυτο Καστοριάς. Ο δρόμος γίνεται απροσπέλαστος τους χειμερινούς μήνες λόγω της έντονης χιονόπτωσης και οι λίμνες παγώνουν ολοκληρωτικά, δίνοντας την εντύπωση πως πρόκειται απλώς για ένα καλυμμένο από το χιόνι οροπέδιο.

Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου
Στο Εθνικό Πάρκο της Βόρειας Πίνδου περιλαμβάνεται το μεγαλύτερο μέρος της ομώνυμης οροσειράς. Έχει έκταση περίπου 2000 τετ. χλμ. Θεσμοθετήθηκε το 2005, σαν αποτέλεσμα της ένωσης των δύο προϋπάρχονταν Εθνικών Δρυμών, του Βίκου-Αώου και της Πίνδου (Βάλια Κάλντα), που βρίσκονται ο μεν πρώτος στα δυτικά, ο δε δεύτερος στα ανατολικά του σημερινού Εθνικού Πάρκου. Εκτός από τις παραπάνω προστατευμένες περιοχές, στο Εθνικό Πάρκο περιέχονται άλλες 7 περιοχές του δικτύου Natura 2000, ορισμένες από τις οποίες βρίσκονται στην Κόνιτσα (Σμόλικας, Βασιλίτσα) και οι υπόλοιπες σε γειτονικές περιοχές.
Σκοπός της ίδρυσης του Εθνικού Πάρκου είναι η προστασία και η ορθή διαχείριση των οικοσυστημάτων, των οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας σε συνδυασμό με την ήπια ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών που περιλαμβάνονται σε αυτό. Το Εθνικό Πάρκο περιλαμβάνει περιοχές των Νομών Ιωαννίνων και Γρεβενών. Στα μεγάλα ορεινά συγκροτήματα του  Εθνικού Πάρκου συγκαταλέγονται ο Σμόλικας και ο Κλέφτης, η Βασιλίτσα και τα παρακλάδια της Τσούργιακας και Όρλιακας, τα όρη του Λύγκου και η ευρύτερη περιοχή της Βάλια Κάλντα, η Τύμφη με τις δυό χαράδρες του Βίκου και του Αώου, η Τραπεζίτσα, τα βουνά του Κεντρικού και Ανατολικού Ζαγορίου και το Μιτσικέλι. Ολόκληρο το νοτιοανατολικό τμήμα της ευρύτερης περιοχής της Κόνιτσας (Σμόλικας, Βασιλίτσα, Τραπεζίτσα, Τύμφη, κοιλάδα και χαράδρα Αώου, φαράγγι Βοιδομάτη) περιέχεται στο Εθνικό Πάρκο της Βόρειας Πίνδου. Στο Εθνικό Πάρκο περιέχονται εκτάσεις από το Δήμο Κόνιτσας και την Κοινότητα Διστράτου.
Το Εθνικό Πάρκο συγκροτείται από 4 διακριτές ζώνες διαβαθμισμένης προστασίας: τη ζώνη Προστασίας της Φύσης, τη Ζώνη Διατήρησης Οικοτόπων και Ειδών, την καθαυτού ζώνη του Εθνικού Πάρκου και την Περιφερειακή Ζώνη. Όσον αφορά την ευρύτερη περιοχή της Κόνιτσας, στη ζώνη Προστασίας της Φύσης περιέχεται η χαράδρα του Αώου και το φαράγγι του Βοιδομάτη, στη ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών περιέχεται το υπόλοιπο τμήμα της οροσειράς της Τύμφης και της Τραπεζίτσας καθώς και οι μεγάλες κορυφές του Σμόλικα. Τα υπόλοιπα τμήματα του Εθνικού Πάρκου περιέχονται στις περισσότερο χαλαρές ζώνες του Εθνικού Πάρκου.